Współpraca naukowców i artystów doprowadziła do powstania imponującej rekonstrukcji twarzy kobiety, która żyła 10 500 lat temu na terenach dzisiejszej Doliny Mozy w Belgii.
+ Internauci są zszokowani, gdy zauważają „czarną kropkę śmierci” na ekranie swoich iPhone’ów
Zachowane szczątki tej kobiety z epoki kamienia, nazwanej Mos’anne, zostały odkryte pod koniec lat 80. w jaskini Margaux, położonej w pobliżu dzisiejszego miasta Dinant, w Belgii, blisko granicy z Francją.
Obecnie zespół naukowców z Uniwersytetu w Gandawie w Belgii, biorący udział w projekcie ROAM (Regional Outlook on Ancient Migration), stworzył realistyczną rekonstrukcję jej twarzy oraz cyfrową wizualizację tego, jak mogło wyglądać jej życie.
Projekt został zrealizowany we współpracy z holenderskimi artystami Adrie i Alfonsem Kennisem z pracowni Kennis & Kennis, którzy odpowiadali za rekonstrukcję twarzy, a Ulco Glimmerveen przygotował ilustrację.
Wkrótce rekonstrukcja twarzy kobiety wyruszy w trasę. Od 26 sierpnia będzie prezentowana w kilku muzeach w Belgii jako część objazdowej wystawy w całym kraju.
Nauka stojąca za sztuką
Na podstawie dobrze zachowanego DNA pobranego z czaszki kobiety naukowcy ustalili, że miała ciemne włosy i niebieskie oczy.
Odkryli również, że należała do tej samej populacji łowców-zbieraczy co „człowiek z Cheddar”, którego szczątki odnaleziono w Anglii w 1903 roku.
Jednak miała jaśniejszy odcień skóry niż człowiek z Cheddar oraz inni łowcy-zbieracze żyjący w Europie Zachodniej w okresie mezolitu, czyli środkowej epoki kamienia.
To odkrycie sugeruje, że mezolityczni łowcy-zbieracze mieli zróżnicowany kolor skóry, co mogło być wynikiem czynników takich jak dieta, migracje i lokalny klimat.
„To wskazuje, że różnorodność pigmentacji skóry była większa, niż wcześniej sądzono” – wyjaśniła Isabelle De Groote, archeolog z Uniwersytetu w Gandawie i liderka projektu rekonstrukcji, w rozmowie z London Times.
Na podstawie jej szczątków badacze doszli także do wniosku, że kobieta miała wyraźne brwi, wysoką nasadę nosa i w chwili śmierci miała od 35 do 60 lat.
Na podstawie mezolitycznych artefaktów znalezionych w Dolinie Mozy – takich jak resztki ryb, kości zwierząt łownych i narzędzia kamienne – naukowcy przypuszczają, że jej grupa prowadziła koczowniczy tryb życia.
Dzięki tym danym artyści byli w stanie ożywić nie tylko jej twarz, ale także świat, w którym żyła – z technikami polowania, środkami transportu, a także florą i fauną regionu.
Zdjęcie i wideo: Kennis & Kennis Reconstructions. Treść została stworzona z pomocą sztucznej inteligencji i zweryfikowana przez redakcję.
