W całej historii ludzkości na Ziemi tylko pięć osób było w stanie zobaczyć nowy kolor, który niedawno został odkryty przez naukowców.
Z tych pięciu osób, które zobaczyły “oszałamiający” kolor, trzej byli badaczami z University of California, Berkeley, a dwaj byli kolegami z University of Washington w Seattle. Użyli “techniki technicolor” z wykorzystaniem lasera, który otrzymał nazwę “Oz.”
Aby lepiej zrozumieć ten rzadki kolor, należy zrozumieć biologię naszych oczu. Nasza siatkówka zawiera trzy rodzaje czopków, które są wyspecjalizowanymi receptorami światła, wykrywającymi różne długości fal światła.
Czopki S są najbardziej wrażliwe na krótsze długości fal, które odpowiadają niebieskiemu. Czopki M reagują na średnie długości fal, postrzegane jako zielone, podczas gdy czopki L są dostrojone do dłuższych długości fal, które widzimy jako czerwone.
Mózg otrzymuje informacje ze wszystkich trzech rodzajów czopków i miesza je, pozwalając nam widzieć różne kolory. Jednak każdy rodzaj czopka nie działa izolowanie, co oznacza, że ich zakresy wrażliwości nakładają się na siebie.
Oznacza to, że światło, które stymuluje czopki M, może również aktywować czopki S lub L, w zależności od konkretnej długości fali. Tak więc, gdyby możliwe było aktywowanie tylko jednego rodzaju czopka, można by było zobaczyć kolory bez zakłóceń.
Mając to na uwadze, badacze stworzyli test Oz, który został nazwany na cześć podróży bohaterów z Wizard of Oz do Emerald City.
Ten niezwykle rzadki kolor, nazwany “olo”, to odcień niebiesko-zielony o “nadzwyczajnej nasyceniu”, który ci, którzy go widzieli, opisali jako “oszałamiający”. Kolorem najbliższym do olo, według nich, byłby turkus.
“Próba aktywacji wyłącznie czopków M okazała się generować kolor wykraczający poza naturalny zakres ludzki, formalnie zmierzony za pomocą dopasowania kolorów przez ludzi”, powiedzieli badacze w artykule.
“Inne eksperymenty pokazują, że uczestnicy postrzegają kolory Oz w formie obrazu i wideo. Prototyp kieruje mikrodawkami lasera do tysięcy czopków klasyfikowanych spektralnie w trakcie ruchu gałki ocznej.”
“Te wyniki są dowodem na zasadę kontrolowania programowalnego pojedynczych fotoreceptorów na skalę populacyjną”, dodali naukowcy.
Zdjęcie i wideo: Unsplash. Treść została stworzona z pomocą AI i sprawdzona przez zespół redakcyjny.
